۱۳۹۹ فروردین ۱۲, سه‌شنبه

زرتشت؛ بزرگترین چیستان تاریخ-امید عطایی فرد

بزرگترین چیستان تاریخ؛



#زاراتس کلدانی، #زرتشت سوری، #زرتشت پامفیلایی، #زرتشت باکتریایی (باختری)، #زرتشت بلخی، #زرتشت آشوری، #زرتشت #مغ و... همه اینها از آن پیام آوری است که چهره راستین او در پس غباری از هزاره ها پوشیده مانده؛ آشنایی ناشناخته! #زرتشت بزرگترین چیستان و شگفت ترین چهره تاریخی و استوره ایست. درباره هیچ بینشوری چون او، پژوهشگران با پرسش ها و نگرش های گوناگون، رویارو نبوده اند: پیشه اش را از افسونگر قبیله گرفته تا کارگزار دربار #هخامنشی دانسته اند؛ زادگاهش را از #خوارزم و #بلخ تا #ری و #آذرآبادگان کشانده اند؛ و در آرای ایشان درباره سالزاد #زرتشت، شکافی به ژرفای #شش_هزار_سال است. #هنینگ در کتاب «#زرتشت: سیاستمدار یا #جادوگر» می نویسد: «هر پژوهنده ای که به دو تصویر #زرتشت، یکی اثر #هرتسفلد و دیگری اثر #نیبرگ بنگرد و درباره آنها بیندیشد، بی گمان دچار سرگیجه می شود. چگونه ممکن است که دو محقق طراز اول که منابعشان دقیقاً یکی است، به نتایجی برسند که نقطه مقابل هم باشد؟ این #زرتشت_هرتسفلد: سیاستمدار پشت پرده و اشرافی تبعیدی است که وقتی از توطئه و شایعه، در می ماند، به قبایل رو می کند؛ و این هم #زرتشت_نیبرگ: انسان ماقبل تاریخ و #جادوگر باده گسار که در جایگاهی مسخره، اورادی بی معنی می خواند. #زرتشت_هرتسفلد واقعاً ناقص و نابسنده است؛ واقعاً چرا این سیاستمدار گمنام و پنهان کار که هیچ فضیلت ویژه ای نداشت، باید اصلاً در یاد بماند؟ #نیبرگ دستکم برای #زرتشت مقام پیامبری قائل است؛ ولی #جادوگر سرمست او چندان تمایزی با خیل #جادوگران سرمست دیگر ندارد که هرکدام در هر نسلی در تمام قبایل آسیای میانه، نزد ارواح از افراد قبیله خود شفاعت می کردند».

به راستی #زرتشت که بود و چه اندیشه هایی داشت؟ در کدام زمان و کدام مکان به دنیا آمده بود؟ پاسخ این پرسش ها و کلید کاوش هایی که باید انجام بگیرد، در این نکته ساده نهفته است که نخست می بایست #زرتشت_استوره ای را از #زرتشت_تاریخی جدا کنیم؛ و سپس #زرتشت های تاریخی را از یکدیگر بازشناسیم. آری، زندگی چند تن که #زرتشت خوانده می شدند، با یکدیگر آمیخته شده و مایه گمراهی و آشفتگی گردیده است؛ هر چند که از زمان های دیرین به این نکته پی برده بودند.

#سوئیداس Suidas یونانی در سال های نزدیک به ۹۷۰ پس از مسیح می زیسته. فرهنگی از او مانده که نام بسیاری از مردمان نامی روزگاران گذشته در آن یاد شده. در این کتاب از دو #زرتشت نام می برد: یکی دانای #پارس و #ماد که #پنج_هزار_سال پیش از #جنگ_ترویا می زیسته؛ دیگری #اخترشناسی بوده در زمان #نینوس.

#آگاسیاس Agathisa این پرسش را درباره #زرتشت دارد که آیا در زمان #گشتاسپ_هخامنشی می زیسته یا #گشتاسپی دیگر؟ #پولینیوس Polinius از یک #زرتشت نام برده که در #جزیره_پروکونه_سوس Proconesus می زیست. بسیاری از نویسندگان #یونانی و #رومی، از یک #زرتشت نام برده اند که فرمانروای #ماد بود و در جنگ با #نینوس، شاه #بابل، کشته شد.

#آبه_فوشه Abbe Foucher می نویسد: دانشمندان با میل وجود چند #زرتشت را می پذیرند. این یک راه حل آسانی است برای رهایی از سختی. اما باید کوشید تا این #زرتشت های چندگانه را در #تاریخ یافت و زمان آنها و معاصر بودن آنان با #پادشاهان و غیره را تعیین کرد.

#میرزا_آقاخان_کرمانی می نویسد: #زرتشت اسم نوع است و نمی دانیم چند #زرتشت بوده اند و از چه سبب آنان را #زرتشت نامیده اند. لفظ #زرتشت مأخوذ از #آذرهوش است به معنی #عقل_روشن؛ چنانکه هم اکنون میان مردم #چرکس (مردمی در #قفقاز) لغت #زرتشت به معنی #عقل_روشن به کار می رود.

بنابراین در می یابیم که #زرتشت یک لقب دینی است و نه یک نام فردی؛ اسم خاص است و نه اسم عام. یادآور می شود نام سراینده #گاتها که نخستین #زرتشت به شمار می رود، بر پایه #یسنا (۶۷:۲) #مهریشت (۱ و ۲ و ۱۱۸ و ۱۱۹) #سپیتمان بوده است. از سوی دیگر به گمان می رسد تنها کسانی درجه و لقب #زرتشت را دریافت می کردند که از تبار وی بوده باشند. اگرچه پژوهندگان بر این باورند که برجسته ترین پیروان و جانشینان #زرتشت را #زرتشتوم می خواندند و معنایش را «#زرتشت_سان» و «مانند #زرتشت» دانسته اند، اما شاید #زرتشتوم به معنی: «#زرتشت تخمه» و «از نژاد #زرتشت» درست تر باشد، زیرا در سنت #زرتشتی از جانشینی پسران وی مانند «اوروَتَدنَر» یاد شده که رهبری #باروی_جم (آرمانشهر پنهان) با اوست. «دیئوکریزستوم» از فرزندان #زرتشت به گونه نخستین پیروان وی یاد کرده است. همچنین در هزاره های پایانی جهان، سه نواده #زرتشت: #هوشیدر، #هوشیدر_ماه و #سوشیانت زمام زمان را به دست می گیرند.

«ما فروهرهای وابسته به خانمان و روستا و شهر و کشور و #زرتشتوم را می ستاییم». (فروردین یشت، ۲۰)


{نسک پیامبر آریایی نوشته ی امید عطایی فرد}
این نسک (کتاب) ارزشمند را حتمن بخوانید
کتابی ست کم مانند که هرکس آن را یکبار بخواند، بهترین لذت و آگاهی را خواهد چشید!

۱۳۹۹ فروردین ۹, شنبه

نوروز و جمشید، و ایرانیان -امید عطایی فرد


جمشيد نماد نوروز است‌؛ همان‌ گونه‌ كه‌ فريدون‌ نماد مهرگان‌ به‌ شمار مي‌آيد. در زبان‌ رمزآميز استوره‌، پادشاه‌ نمايه‌اي‌ از خورشيد مي‌باشد. تاج‌: برگرفته‌ از پرتو و شعاع‌ خورشيد؛ تخت‌: برگرفته‌ از چهارگوشة‌ آسمان‌؛ و عصا: برگرفته‌ از آذرخش‌ است‌. اين‌ سروده‌ها راهنماي‌ خوبيست‌:

بدانگه‌ كه‌ خورشيد بنمود تاج‌
برآمد نشست‌ از بر تخت‌ عاج‌
به‌ برج‌ بره‌ تاج‌ بر سر نهاد
ازو خاور و باختر گشت‌ شاد
چو خورشيد بر تخت‌ زرين‌ نشست‌
شب‌ تيره‌ رخسار خود را ببست‌



دومين‌ نكته‌ دربارة‌ همبستگي‌ جمشيد با خورشيد اين‌ است‌ كه‌ جمشيد داراي‌ جام‌ جهان‌ نماست‌. در ادب‌ پهلوي‌ و پارسي‌ نيز خورشيد بسان‌ يك‌ جام‌ نموده‌ شده‌ است‌:
چنين‌ تا پديد آمد آن‌ زرد جام‌
كه‌ خورشيد خواني‌ مر او را به‌ نام



‌ سوم‌ اينكه‌ «هرمز روز» يا سرآغاز بهار را «روز پيروزي‌» مي‌دانستند. جمشيد:
سر سال‌ نو، هرمزِ فَروَدين‌
برآسوده‌ از رنج‌: تن‌، دل‌: زِكين‌
به‌ نوروز نو، شاه‌ گيتي‌ فروز
بر آن‌ تخت‌ بنشست‌ فيروز روز


«فيروز روز» يادآور گوشه‌اي‌ از آيين‌ نوروزي‌ در زمان‌ ساسانيان‌ است‌ كه‌ پيكي‌ به‌ نام‌ «پيروزي‌» مژدة‌ آمدن‌ بهار را براي‌ پادشاه‌ مي‌آورد و امروزه‌ به‌ گونه‌ «حاجي‌ فيروز» درآمده‌ است‌. ابوريحان‌ بيروني‌ در كتاب‌ آثارالباقيه‌ اشاره‌ كرده‌ كه‌ ايرانيان‌ باستان‌ به‌ فرشته‌اي‌ به‌ نام‌ فيروز يا پيروز اعتقاد داشتند كه‌ در نوروز به‌ زمين‌ مي‌آمد و به‌ آن‌، بركت‌ مي‌بخشيد. به‌ هر روي‌، فروردين‌، ماه‌ فره‌بخش‌ و پيروز بخت‌ بوده‌ است‌:
جهان‌ انجمن‌ شد بر تخت‌ او
از آن‌ بر شدة‌ فرة‌ بخت‌ او
بزرگان‌ به‌ شادي‌ بياراستند
مِي‌ و رود و رامشگران‌ خواستند
چنين‌ جشن‌ فرخ‌ از آن‌ روزگار
بمانده‌ از آن‌ خسروان‌ يادگار


چهارمين‌ نكته‌ اينجاست‌ كه‌ نوروز هنگام‌ برابري‌ روز و شب‌ و اعتدال‌ (عدل‌) مي‌باشد. از اين‌ رو، جمشيد يا خورشيد نوروزي‌ را دادگر خوانده‌اند و گفته‌اند: «زمانه‌ بر آسوده‌ از داوري‌.» 


{برگرفته از کتاب: مرز مزدایی}

استاد امید عطایی فرد

معرفی بیشتر استاد امید عطایی فرد

استاد امید عطایی فرد، زاده فروردین ۸۵۲۴ مزدایی زرتشتی برابر با ۲۵۲۴ هخامنشی ایرانی و برابر با ۱۳۴۴ خیامی، پژوهشگر تاریخ باستان و پیشااسلامی ایران، ایرانشناس، استوره شناس، شاهنامه شناس، ادیب و عارف بهدین ایرانی است.
ایشان به زبانهای اوستایی، پهلوی، انگلیسی و اسپرانتو، آشنایی و چیرگی دارند. وی همچنین، بنیانگذار نهادهایی چون اشا در ایران میبوده است. از ایشان، کتابها و نوشتارهای کم مانند و درخشان بسیاری در حوزه های ادب و فرهنگ و استوره های ایرانزمین و فلسفه ی کشورداری فرهمند ایرانی و ایرانیان، به چاپ رسیده است. بیشتر کتابهای ایشان را انتشارات عطایی، آشیانه کتاب، و نیز اطلاعات، به چاپ رسانیده اند. شماری از کتابهای ایشان، کمیاب شده اند.
دقت و هوشیاری ایشان در هنجارمندی امانتداری در ترگمان متونی همچون گاتها و متون گاسانیک و دیگر متنهای اوستایی و پهلوی، پرهیز از محافظه کاری های نابجای رایج و غرضورزانه در حوزه های آکادمیک، راستی ستایی و دروغستیزی ایشان و نیز کوشش های چند دهه ای وی، برای گشودن چیستان های دشوار تاریخی همچون چیستان وجود چندین زرتشت در تاریخ ایران، در کنار مغلطه زدایی های ارجمند اما نیرومند و گواهمند او از پژوهشهای دیگر ایرانشناسان و دیگر شاهنامه شناسان، بارها وی را در میان نخبگان فرهنگی معاصر و سپستر جوانان و میهنپرستان و راستیجویان و بینشوران خردگرا و فرهنگبان، به محبوبیت فراوان و البته ویژه کشاند.ویژه از این نگر که وی بارها در مناظرات فرهنگی و البته کلیدی پیروز و چیره بر هماوردانش میبوده است و میباشد و توانایی و دانایی کم مانند برای زدایش ناسره ها از سره ها را انجام داده است
نیز ایشان فرزند روانشاد احمد عطایی، بنیانگذار انتشارات نیکنام و پرآوازه عطایی و از خانواده و خاندانی نیکمنش و فرهنگبان میباشد.

بسیاری از دوستداران فرهنگ ایران زمین توانسته اند با خوانش آثار استاد عطایی فرد، به درجات والای عرفان ایرانی در کنار فرهنگ آموزی و بینشمندی برسند.
این عارف و پژوهشگر و ایرانشناس برجسته ی ایران و ایرانیان، در جرگه تنها پژوهشگران دانا و البته بیغرضی ست که همواره سدراه ایرانستیزان، بازدار ایرانگریزان و ایرانشناسان و پژوهشگران کم-آگاه یا غرضورز بوده و میباشد.

شماری از کتابهای ایشان عبارتند از:

پیامبر آریایی؛ کتابی بسیار کم مانند که همه رویه هایش، گنجینه ای از ایرانشناسی و فرهنگ شناسی و استوره شناسی و آوین (اثبات) وجود چندین زرتشت است.
شاید در پهنه فرهنگ و استوره شناسی، هیچ ایرانی نامور و نیکنام همچون امید عطاییفرد، نتوانسته چنین اثر درخشان و مانا را بنگارد
شگفتیهای ایران باستان؛ کتابی کم مانند در حوزه ی مهرازی و گزارشهای مورخان و ادیبان بزرگ درباره ی مهرازی و فن آوریهای ایرانیان پیشااسلامی
در این کتاب هتا، به گفتمان پرهواخواه و چندین دهه ای UFO ها و فرازمینیها از نگاه نیاکان پردانش ما همچون پادشاه های گرامی ایران و شاهنامه فردوسی بزرگ، نمارش (اشاره) و گزارش شده. این کتاب، سرفصل هایی زیبا و نوین درباره ی متافیزیک راستین از نگاه فرهنگ برتر جهان یعنی فرهنگ درخشان ایرانزمین را به گلگشت دیدگان خوانندگان اش میبرد.

دیباچه شاهنامه، به گزارش امید عطایی؛
این نسک درخشان، در کنار دیگر کتاب ایشان یعنی "منم فردوسی شاه شاعران" به نیکی و بهین، خطاهای پژوهشگران کم-آگاه و غرضورز را در بنادرست مسلمان خواندن فردوسی، به چالش و بررسی ژرف میکشاند و هتا در کرداری همایون و بهین، هنایشپذیری فردوسی بزرگ و زرتشتی را در سرایش شاهنامه از کتابهای پهلوی و ساسانی و هتا گاتاهای اوستایی اشوزرتشت سپیتمان، نشان میدهد. این بررسی های کم مانند عطاییفرد، به قدری مستند و گواهمند است که تا کنون پژوهشگران دیگر نتوانسته اند به پژوهشهای او و برآیندهای راستیخواهانه اش، شبهه وارد کنند.
از ویژگیهای دیگر این دو کتاب، اثبات مردود بودن دیدار فردوسی بزرگ با سلطان محمود غزنوی با همه بنچاکهای درخشان تاریخی است.

حافظ در آستانه پیرمغان؛
این کتاب به نیکی، مهر و پایبندی استوار حافظ شیرازی را به دین و منش زرتشتی و روش عرفانی آن یعنی کیش مهر، نشان میدهد

مرز مزدایی: کتابی پر از یافته های زبانشناسی و مردمشناسی و فرهنگ پژوهی و استوره کاوی و استوره شناشی
خوانش ژرف این کتاب مخاطبان فرهنگ را هر چه بیشتر با برتری های همیشگی فرهنگ ایران بر دیگر فرهنگها، آشنا میکند و هتا برای نمونه خواننده با آموخته های بیشتری درباره خنیای ایرانی آگاه خواهد شد.

پادشاهی در استوره و تاریخ ایران
کتابی بسیار پربار برای کسانی که میخواهند به برتری های پادشاهی بر جمهوری و تفاوتهای فلسفی میان پادشاهی ایرانی و سلطنتها و امپراتوریهای ناایرانی و البته برتری بی چون و چرای پادشاهی ایرانی آگاهی های آکادمیک و تاریخی بیابند.
در این کتاب همچنین، خواننده ها با سامانه میهنسالاری و روش شایسته سالاری و برتری هایش بر مردمسالاری یا دموکراسی، به شیوه ای بهین آگاهی میابند.

رازهای ایرانزمین، ایران بزرگ، قبله زرتشت، و آفرینش خدایان و نبرد خدایان، چند کتاب دیگر و پرارزش ایشان هستند که خوانندگان این آثار ایشان را بیشاپیش و بهین، با رازورمزهای اوستایی، وجود چندین زرتشت، آشنا میکند. همچنین بخشی از نوشتارهای درخشان ایشان که مستقل از کتابهای وی میباشند، در کتاب مرز مزدایی ایشان نیز آمده است و خوانندگان را شوق و ذوقی دوچندان میبخشد.



با اینکه استاد امید عطایی فرد و آثار  ارزنده ایشان، محبوب جامعه فرهنگی و ادبی ایران میباشند و نیازی به معرفی بیشتر دیگرانی چون من ندارند، اما خواندن آثار ایشان را به همه راستیجویان و فرهنگ پژوهان، شاهنامه شناسان و شاهنامه پژوهان و بویژه میهنپرستان و ادیبان دانش اندوز ایران، همواره پیشنهاد میکنیم

زنده باد ایران
و فرهنگ پاک نیاکان نیکدل و پردانش ما
و پاینده اندیشه پاک امید عطایی فردها و راه پاک و تابنده و نورگسترشان